Nie wracam? - Bonson

I ciągle słyszę puść to w eter

Ja nie wracam i nie słucham już, jak umiesz — zrób to lepiej, luz

I wciąż to samo gówno w necie

I tak w kółko do porzygu, a wy dalej gówno wiecie, luz

Się nie spinam i se obserwuje z dala

To frajernia robi flotę, a ja coraz bardziej sram na to

Już mi obojętnie, dzwonią, mówią wstawaj, chodź

I hip-hop rób kto, jak nie my, kurwa nara, skończ

Celem życia jest rozwój indywidualności.

Dać wyraz swojej naturze — oto nasze

zadanie

Nie wracam, nie wymagam, nie mam parcia

Przewinąłem swoje, ty się pierdol, jak ci nie wystarcza

I tak baranie płyt nie sprawdzasz

To na chuj mam wypruwać żyły, z innych opcji hajs mam

Wkurwieni, bo się scena spedaliła

Jak mnie zapytasz o zwrotkę, wypierdalaj, nie nawijam już

A jak o powód pytasz, to wiesz tak bywa

Bo za mało kiedy w morzu gówna jedna perła pływa

Sądzę, że gdyby choć jeden człowiek wyżył się w pełni, nadając kształt każdemu

uczuciu, wyrażając każdą myśl, urzeczywistniając marzenia, na świat spłynęłaby

olbrzymia fala radości i powrócilibyśmy do ideału hel­leńskiego.

Wszyscy cierpimy karę za to, czego się wyrzekamy

Na backstage’ach gej-party

Się liżą po anusach, a pierdolę tu waflować się z każdym

Supporty coś pierdolą, że gwiazdy

A ja mam w chuju ich, jak nawet nie znam cię z nazwy

Nie sprawdzę czy tam dobrze kładziesz linie

Co mnie Twoje wersy skoro tutaj każdy tak przewinie

«Elo sprawdź kurwa jak ich niszczę" — zamknij pizdę

Od słuchania takich gniotów mam wysypkę

Wyrosłem z rapu i mi przykro trochę

Bo kochałem to tak mocno, aż mi wyszło bokiem

I dzisiaj pisząc zwrotę

Mam świadomość, że to jedna z tych ostatnich i co potem, ty

Ze starych bloków do strzeżonych osiedli

I kurwa gdyby nie rap, to bym ogarnął to wcześniej i chuj

Jak będę chciał, się będę woził po dzielni

Bo dałem swojej rodzinie już trochę więcej niż luz

Największe zdarzenia świata dokonują się w mózgu