Expozycja - Wicher

Bawią mnie ściemnione trendy

Rzuć światło na ten problem, ale najpierw wypijmy za blendy

To moja czysta karta, a dla Was zenit

Bo raperzy tylko w lustrach dbają o balans bieli

Kreska ma znaczenie, kiedy im proponujesz wodę

Bo ich horyzonty ciemnieją przez filtry połówkowe

Ich przyszłość jest niejasna, na ostrzeniu tracą krocie

Mam farta, bo mój świat rozmywa tylko bokeh

Wielu opuściło mój kadr, bo mówili postaw, polej

Na osiedlach teraz urywają filmy poklatkowe

Wielu opuściło mój kadr i zgubiło sens chyba

Bo gdy płacą w innej walucie zmienia się perspektywa

Są powierzchowni, sztuki są nocą bliskie

Lecz gołe body w dłoniach to kiepski plan na kompozycję

Mogę tylko obserwować patrząc przez wizjer na pastisz

Klik klik, naciskam spust migawki

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Każdy chce być oryginalny, ma swoje barwy, tony

Scena pełna kontrastów, jestem tym nasycony

Ta przestrzeń jest negatywna, wrzuć obiekty w nie

Które zmienią coś na lepsze, obiektywnie

Nie wiem mordo czy gdzieś dotrę z niszą

Gruba skóra, zmniejszam czułość, podkręć ISO

Moje ambicje to brzytwa, robię wszystko by być tam

Choć nie jestem grubą rybą, mam horyzonty jak fish-eye

Zajawka w nich umarła, ja też widzę ten schemat

Pieprze branży blaski, cienie, bo żyje w HDRach

Dzieciaki mają dramat, rapują że palą w bramach

Dla mnie dalej Lavorama to zajawki panorama

Ten format mnie ogranicza, mimo to wracam na krążki

Na rawach daje z siebie maksa jak Soulpete

Przestałem widzieć sens w rozgrywkach

Kiedyś chciałem być najlepszy, dziś to moja expozycja

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście