Sonuncu Kez - Patrón

Bu sefer gerçekten bulduğumu sandım

Ellerimi tuttun bıraktın

Ben uslu kalırken sen mevzu yapardın

Sustum, kırıldım ben

Kustum birazcık bu sessiz karanlıkta

Eskiden ikimiz küçük yatakta

Çok sesli yatardık, edepsiz bakardık

Güvendiğim dağlara karlar yağarken

Esşizdi hâlbuki, inandım mal gibi

Sepepsiz yaşandım hazan’da kar gibi, çığ şimdi

Hevessiz kalandım yüzümde kan izi

Özünde iyi ama karşımda el gibi olunca yâr

Gelip deldi ve sırta bıçak girdi

Aramaktan kendimi ayağıma kara sular indi

Yokuşta bedenim, hep yara bere şimdi

Bu son değil içtiğim arabada binlik daha var

Yeni oyuncağınla sana mutluluklar dilerim

Sayende geçmişten geleceğe döneceğim

Giremem aralarına

Neden beni aramadı daha?

Merhem o yaralarıma

Aitse başkalarına

Giremem aralarına

Bu son sefer

Bir cahillikti, sonu yok

Bu yol keder

İnandım başka suçum yok

Of, yeter!

Bu şehir beni darlıyor

Katilim beni arıyor

İstanbul bana ağlıyor, bu son

Sonuncu kezdi sana inandığım

Bu sonuncu kezdi koynuma aldığım

Tüm günahlarımız da boynuma kaldı

Bi' an senin de sevdiğini sandım

Bi' yaz geçince gerçeği tattım

Sen hevesi aldın ve kederim arttı

Geçelim artık

Üzgünsün sandım, sözüne kandım

Güzele daldım ve süzerim parkı

Denize sardım, küreğim battı

Tepemiz attı (Of!)

Gezerim mağdur, sele verip aklı

Geceme yağmur, bu sele katkı

Düzene karşı yüreğim haklı

(Of, of!)

Neden gelir ki aklında biri varken?

Ve bedel nedir bu kalbime kilit madem

Bu neden döner de en başa gelir hâlen?

(Of!)

Neyi paylaştık, geri al ver

Beni affettiysen sal sen

Yapamam ben

Giremem aralarına

Neden beni aramadı daha?

Merhem o yaralarıma

Aitse başkalarına

Giremem aralarına

Bu son sefer

Bir cahillikti, sonu yok

Bu yol keder

İnandım başka suçum yok

Of, yeter!

Bu şehir beni darlıyor

Katilim beni arıyor

İstanbul bana ağlıyor, bu son

Giremem aralarına (Bu son)

Giremem aralarına (Bu son)