Behem Begu - NAVID, Bamdad

سر زد از افق، مهر خاوران

یا مادر بود، یه هنرمند

که چشش خواب نداشت

البته مادر، هنرمنده

و هنرمند، مادر

اگه درست ببینی آخرش، بگذریم

این شهرو دود، می‌کنه تابوت

توی دستگاه شور

یا یه کمی بعد ماهور

اسیر مونده بین کوه‌هاش

تن منم عین دود

اگه منو از این شهر

می‌تونی ببری، بهم بگو

بهم بگو فرودگاه

برا اومدنه یا رفتن

غربت برا رفته‌هاس

یا برا اینا که هنوز هستن

بهم بگو که آفتاب

برا دیدنه یا سردرد

میگرنی اینو خوب می‌دونه

بپرس ازش تو حتما

بهم بگو، خم شو

در گوش من بلند بگو

بچه‌ی توی کوچه کو؟

رو پشت بوم خونه کو؟

بهم بگو حسرت

یعنی پول یا تالار وحدت؟

این همه عقده‌ی کهنه

همیشه باهامه هر شب

دنیا به من گفت، چی گفت؟

در گوش من گفت، چی گفت؟

کاری که دنیا می‌کنه

سیاهو رسوا می‌کنه

مشکی، رنگ نور میشه

عاقبت هم خوب میشه

دنیا به من گفت

خودش به من گفت

دنیا به من گفت، چی گفت؟

در گوش من گفت، چی گفت؟

کاری که دنیا می‌کنه

سیاهو رسوا می‌کنه

مشکی، رنگ نور میشه

عاقبت هم خوب میشه

دنیا به من گفت

به من دروغ گفت

بهم گفت عاشق نشو

وقت شدم، گفتش نیستی

وقتی دید هستم

گفتش نمیشه، نمیشه

ما همه‌مون دنبال

یه نیمه دیگه‌ایم

چون این یکی نیمه رو باختیم

اون یکی نیمه

رو وقتی می‌بینیم

که این یکی نیمه رو ساختیم

چند تا نسل قبلم

همه محصولات جنگن

ولی نسل تلخ من هم

همه آتروزِ گردن

ابروها همه نخ

چشا دوخته به کفِ دست

لباس می‌بافن از

یه عشق به یه مانکن

رو به روتو نگاه کن

الان دیگه برا همیشه هست

خاطرات خیلی قشنگن

ولی نمیشه گرفت از همه‌شون عکس

عکس پریدن با

عشق به موندن با

سکوت خونه‌م با

خیسیِ گونه‌م شد

زندگی بم گفت، چی گفت؟

در گوش من گفت، چی گفت؟

کاری که دنیا می‌کنه

آدمو هویدا می‌کنه

زندگی بهم گفت، چی گفت؟

تو تاریکی گفت، چی گفت؟

تو سختی‌ها گفت

چی گفت؟

زندگی بهم گفت

در گوش من گفت، چی گفت؟

چی گفت؟