Krystyno - Mikromusic

Zmarnowanych tyle mięs, brokatów i ryżu

Który miał na włosach lśnić do białego świtu

Zimny bigos przeżarł się, wódka zagrzała

Tusz rozmazał szczere łzy ulgi i wstydu

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Bibuły pod sufitem schną, po oparach potu

Pań, co w kuchni boży dzień warzyły barszczu

Z balonów oddech zszedł ostatni, smutnie opadły

Na stoły, gdzie już muchy jedzą stosy krokietów

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będziesz moją teściową