Arafta - Mabel Matiz

Kirlendim, kirlendim, yıkandım, kirlendim, kilitlendim

Soydum kendi derimi

Tırnak kontrollerini sevmedim hiç aslında

Şevkatten uzattım hep ellerimi

Yüzüme vuran güneş

Saçlarımı öpen rüzgâr

Siyahıma sarı çalan o yıldızlar

Sessiz bir kıyametin karnında kayboldular

Kaldır kapağı bak;

kimler can çekişiyor cennette

Kim çoktan ölmüş, kim diri kendi cehenneminde

Sustur bütün yerli yersiz havlayan köpekleri içinde

Bu karanlık sokaklar yalnız onların değil