W moich butach - Kaen

Budzę się, budzi mnie, budzik?

Nie!

Ludzi zgiełk

To zły sen odbiera tlen, ucisz dźwięk ludzkich męk

Uśpij lęk, bo w tym sęk, czuję, że się wypalam

Nie do przebicia skała, bo nie do życia ten palant

Przecieram oczy, desperat po nocy chce pomocy

Syzyfowy głaz się toczy, ciągne losy, ciągle posyp

Pali gleba, z towarem biegam dla chleba

Raj zabrała nam Ewa, grzech opiewam, ja to dewiant

Zdechnę to w piekle mam miejsce zapewne pewne

Niepewne szczeble kneble ze mnie zdjęte kroczę we mgle

Orędzie w obłędzie, reguł dekret, oto przekręt

Oto sekret, że defektem, efektem, to jestem ścierwem

Według litery prawa — giwery dawaj, napad na bank

Zamach na świat, kara dla psa, parada trwa

Trafia mnie szlag, trafiam na szlak, układam plan

Znów upadam tam, nie ufam wam, zostaję sam

Życie opisywane tysiącami liter

Zalane falami bitew

Momentami jadowite

Skalane problemami

Spoglądam w duszy głąb — duży błąd burzy spokój

Wróży wron z różnych pokus, słyszę gong jestem gotów

Mrok widzę wokół, widzę zło, czuję niepokój

Nie prowokuj, bo w amoku może dojść do kłopotów

Czekając na wyrok wykonuję moje ruchy

Poznałem ciebie, żmijo, specjalnie nie czuję skruchy

Nieraz życie satyrą zgotuje droge do puchy

Niosę ze sobą kilof, który rozjebuje mury

Załóż moje buty zobaczysz czy bedzie ci wygodnie

Jesteś zepsuty?

Jeśli tak to wejdziesz w nie spokojnie

Znasz te nuty to tym samym zagrasz dźwiękiem melodię

Jestem wczuty, w ludziach dostrzegam z wiekiem parodię

Nie jestem miły, żaden ze mnie pan gentleman

Bliżej mi do piły, na złą drogę zszedł superman

W codzienności widzę ferment, bezczelności mam oręże

Szydzę się, brzydze mam niewyparzoną gębę

Panie, proszę już wystarczy, nie wystawiaj mnie na próby

Nie zniosę, nie mam tarczy, nie doprowadź mnie do zguby

Ten człowiek cały czas walczy w sobie z demonami

Cios za ciosem, jestem twardy broń wyceluj, niech wypali

Po drugiej stronie będę czekał przy piekielnej bramie

Twoja dusza spłonie to przyrzekam, zostaw testament

Hipokryzja, ślepota, jedna wizja to Golgota

Zła decyzja to jest nokaut, ojczyzna moja droga

Słyszę głos — mam omamy, słyszę wprost go ze ściany

Moja złość, jestem cwany, taki los jest mi dany

To mój ból, który zamieniam w arsenał

Wokół stóp trzęsie się ziemia, szerzy się epidemia

Na granicy psychozy — wielu z nas z tym się zmaga

Urzędnicy to pasożyt, dla nas czas to zagłada

Wymaga zasada, wkrada zdrada, szmata pada

Defilada nagada, napada go równowaga