Oon Mifahme - Kaboos

منو کسی می‌فهمه

که از شیکمش زده

ولی از سیگارش، نه

کم می‌خوابه

نفس کم میاره

بد همیشه

مزه دهنشه، تلخ

عادت کرده به شکست

عادت کرده

هر کی دور و ورش هست

بکندش طرد

ترس از هیچکی، نداره

هیچی واسه باخت

حتی سایه‌ش هم

نمیاد پا به پاش

اونی می‌فهمه منو

که هیچکی نمی‌فهمش

طرد شده، امید ازش شده سرد

پر درده، منتظره مرگه

روزی که همه می‌گیرن جشن

کسی که پا پیاده تهرانو

با جیب خالی، کرده متر

حتی از عشقش هم کنده دل

خسته، چشم بسته به آسمون

هر لحظه ممکنه رد بده

دو سه سال از زندگیش

عقب افتاده

سنگ جلو پاش زیاد بوده

فقط افتاده زمین

یه بند، اسیر غم

از دنیا ندیده رحم

واسه همین تنفر داره ازش

اون می‌فهمه

منم می‌خونم

بِدونه تنها نیست

ما مثل همیم

هر چند فرق داریم