Nigdy Dość - KęKę

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia

Rap był ze mną jak zesrało się wszystko

Jak śmigałem jak lunatyk, życie obok, jebać rzeczywistość

Tylko chwytam, nic nie daję, każda dziwka

Emocjonalny szaber, w głaz pikawę, cyngiel, iskra, brat

(Aha) Ale za to był hip-hop

Nie chcę zabrzmieć patetycznie w tamte dni to coś znaczyło dla mnie

Teraz jadę bo nie umiem inaczej, serio

Wrosłem w to nie wyrosłem, nie wyrosnę, jadę

Chwila gdy uderza bit i nagle myśli tak wiele

I wtedy muszę to pisać jakby Duch zstąpił na ziemię

Wtedy nie ma już pytań i wszystko jasne

Jakby Bóg sam powiedzieć chciał że wszystko dobrze

Będzie.

Moje wyznanie wiary, moja modlitwa do nieba

Jak mam być szczerym to nagram, jak nieszczerym to jebać

Nie potrafię już kłamać, osiedla lubią co słyszą

Prawda za prawdę nie kłamstwa tak właśnie rozumiem hip-hop

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia

To wszystko było niewinne, krzyczane wersy przy barach

Dobrze pamiętam te chwile: sami najlepsi, pozdrawiam!

Trochę przerwy, pamiętam życie nie wyszło

Choć może tak być musiało

I jestem bogatszy o to co w sobie

Noszę.

Stąd ta iskra jest

Życia jest, stąd ta blizna jest

Stąd ta czysta pita jest

Niby sobie sam pościelisz to i sam się wyśpisz

Z tym że trochę sam pokminisz, będzie zmiana śpiewki

Idę o zakład, za dużo lat mam

Za sporo wiem już

Już nie jeden upadł geniusz

I nie jeden pakt padł, tylko rap gram

Jakoś tak pośrodku tego dzieciak

I za to wypijmy dzieciak, symbolicznie, z litra pach pach

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia