Tobago - Jan Smit

ik lig alweer een tijdje in het zand

ontwaak net in Tobago op het strand

jij bent al lang gevlogen

was al weg voor het begon

ben alleen en kijk wat naar de horizon

palmen wuiven steeds aan mij voorbij

torenhoge golven het maakt me blij

ooit zal ik je vinden

zal ik weten waar je bent

ik ben allang aan deze eenzaamheid gewent

ik wou dat ik altijd kon blijven varen

op die mooie blauwe zee

over oceanen, in gedachten ben je mee

kon ik maar blijven varen

naar een eindeloos bestaan

niet meer alleen maar geluk om me heen

een droom die nooit zou vergaan

graag zou ik hier blijven tot m’n dood

de parelwitte stranden en m’n boot

het gaat me nooit vervelen

het blijft een goed idee

en de warmte gaat voor altijd met me mee

wou dat ik altijd kon blijven varen

op die mooie blauwe zee

over oceanen, in gedachten ben je mee

kon ik maar blijven varen

naar een eindeloos bestaan

niet meer alleen maar geluk om me heen

een droom die nooit zou vergaan

(wou dat ik altijd,)

(kon ik maar blijven,)