Deabrua - IZARO

Idaztea dela diote auto-erreparatzea

Letra bakoitzean igurtziz bihotz barrualdea

Negarrik egin ezin duenaren korapilo askatzea

Laguntza eske folio batera itsuan amiltzea

Sinistu nahi dut denok dugula errotuta kaosa

Hura maitatzen ikastea ote bizi honetan poza?

Zergatik zabaltzen ote diogun deabruari ate hotza

Giltza eman nion eta orain badaki non egin hozka

Zabaldu nion nire arima, sexua ta burua

Galdetu nion egia al zen eman zidan musua

Baietz zioen baina ez zen izan mantendua mezua

Borrokan nabil amatatzeko sortu genuen sua

Zintzilik pisua galdu nuen deabruaren sokan

Ez dakigu zer den arnastea bestearen ahoan

Ez naiz biziko esperantza galtzen den azkena bada

Esperantzaren aurretik ni neu galdu naiz beharbada

Nola sendatu gaitzaken soilik mintzen gaituen eskuak

Nola maitatzera bultzatu indarrez deabruak

Nola traizionatzen gaituen gure arima ezkutuak

Eskerrak dauden lur arrotzetan

Abesten aingeruak

Zabaldu nion nire arima, sexua ta burua

Galdetu nion egia al zen eman zidan musua

Baietz zioen baina ez zen izan mantendua mezua

Borrokan nabil amatatzeko sortu genuen sua

Maitatu zaitut ozen ta garbi, nirea da errua

Ez ikusteagatik zure usainak gorde duen amua

Irentsi dut mamua