Egil saga - faun

Hefir hon haft langan vanmátt,

Ok þat var kröm mikil;

Fékk hon enga nótt svefn ok var

Sem hamstoli væri.

Ristnar hafa verið rúnar, ok er sá einn bóndason

Heðan skammt í brott, er þat gerdi,

Ok er síðan miklu

Verr en áðr.

Egil reist rúnar ok lagði undir hægendit

Í hvíluna, þar er hon hvíldi;

Henni þótti sem hon vaknaði ór svefni ok sagði

At hon var þá heil.

Skalat maðr rúnar rísta,

nema ráða vel kunni,

þat verðr mörgum manni,

es of myrkvan staf villisk;

sák á telgðu talkni

tíu launstafi ristna,

þat hefr lauka lindi

langs ofrtrega fengit.

Egill reist rúnar ok lagði undir hægindið

í hvíluna, þar er hún hvíldi.

Henni þótti sem hún vaknaði úr svefni

ok sagði, at hún var þá heil

Skalat maðr rúnar rísta,

nema ráða vel kunni,

þat verðr mörgum manni,

es of myrkvan staf villisk;

sák á telgðu talkni

tíu launstafi ristna,

þat hefr lauka lindi

langs ofrtrega fengit.