Trofea - Dawid Podsiadło

Muza muzą, a w pokoju sam

Moim kumplem nieustanny stres

Na odbite palmy przyszedł czas

Mam sodowej wody pełny zlew

Nie zrobię zdjęcia, nie podpiszę tobie płyt

Nie mogę zmieścić historii waszych żyć

Gdy pojadę windą będę śledził ślady stóp

Słowem uznania wytrę lewy kącik ust

Skrzynka pełna, nie wysyłaj nic

Powoli tracę głos, jeszcze kilka przyjemnych płyt

Wyjadę w końcu stąd

Staję się potworem bo wtedy czuję że

Choć jestem tak naprawdę, nie ma mnie

To dzięki temu mogę na stary rower wsiąść

Zamieszkać w kamienicy, nie myć rąk

Codziennie słyszę: znów coś wygrałeś

Zaraz braknie miejsca na kolejny diament

Tak, psujesz mnie, psujesz mnie

Anonimu smak poczuję gdy za granicę zrobię drobny skok

Jakoś dziwnie tęskno wtedy mi kiedy przezroczysty stawiam krok

W kraju nad Wisłą, każdy mówi mi na ty

A moje nazwisko to czytany głośno szyld

Skrzynka pełna, nie wysyłaj nic

Powoli tracę głos, jeszcze kilka przyjemnych płyt

Wyjadę w końcu stąd

Staję się potworem bo wtedy czuję że

Choć jestem tak naprawdę, nie ma mnie

To dzięki temu mogę na stary rower wsiąść

Zamieszkać w kamienicy, nie myć rąk

Staję się potworem bo wtedy czuję że

Choć jestem tak naprawdę, nie ma mnie

To dzięki temu mogę na stary rower wsiąść

Zamieszkać w kamienicy, nie myć rąk

Staję się potworem bo wtedy czuję że

Choć jestem tak naprawdę, nie ma mnie

To dzięki temu mogę na stary rower wsiąść

Zamieszkać w kamienicy, nie myć rąk