Fragmenter - Bjørn Eidsvåg

Me vet det men det når kje heilt inn

At fasiten neppe fins

Her får me knapt ein peikepinn

Sånt gjør ein i blant trist te sinns

Me streve og leite

Og trur me ska finn’an

Som me vet at døden komme

Men trur me øvevinn'an

Me vet så møkje, men i grunnen så lite

Faget meiningå med livet har ingen elite

Ein flik her og ein flik der

Bruddstykker — fragmenter

Det stora bildet e det ingen som ser

Om ein så har lest all verdens testamenter

Det e nok av dei som seie dei vet

Og meine at dei har sett lyset

Og snakke om det på et sett

Som får oss andre te å kjenn at me fryse

Mon lyset dei såg

Va i sterkaste laget

Og forklare at dei nå har blitt

Ein pest og ei plage

Kanskje dei blei forblinda og øre

— sånt nåke kan verkeleg gå utøve humøret