Бал у Посейдона - Анна Герман

Bal u Posejdona — kumpla brodatego

Jeszcze dzisiaj w oczach mam.

Banda roztańczona, gwar i śmiech z niczego,

Ty, od paru chwil cię znam.

Tańczę w twych ramionach,

Wszystko z oczu znika

w wibrującym barw tumanie,

Tylko uporczywe granie

Mówi, że to tobą jest oczarowanie.

Wszystko dla mnie stało się dwukrotnie warte:

Noc, alkohol, czerwień lamp.

Wszystko postawiłam nagle na twą kartę,

Chociaż w kartach pecha mam

Dzisiaj wiem, że byłam tą z miliona jedną,

Z którą byś pozostać chciał.

Lecz los zabiera to co dał

A bal u Posejdona trwał.

I właściwie nic się nie stało,

Nie zawaliło, nie rozsypało.

I to jest zabawne, i to jest zabawne,

To jest zabawne, co?

Bal u Posejdona — kumpla…

I jeśli jesteś tu, Posejdonie,

Opowiedz mi o nim, kłam!

Bo to jest nieprawda, to jest nieprawda,

Że kiedyś był ten bal.

Dziś wiem, że byłam tą z miliona jedną,

Z którą byś pozostać chciał

Lecz los zabiera to co dał

I tylko bal wciąż będzie trwał.