Arman Shahr - Aein

چقد بهتر شده

همه چی

راحت‌تر

نمی‌گیرن آهن درد

ماشینا

غذام نخورن

نمی‌بینی لاغر شن

پیچ و مهره

داربست و لوله

مثل دونه

پاشیده میشه

زیر ساختمون

سلول و یاخته

توش رشد کنه

تا بشه کاخ یه روز

ترافیکو از بالا ببینه

توش نباشه

سواد می‌خواد

بفهمی چی میگه

طرف با

بوق گوش خراشش

غذا سیمان

جا نون، آجر

توش مشغولن

کارگرا تا ظهر

میشه کامل

میاد به دنیا

اسمشو می‌زارن برج

تیر آهن سُست

نتیجه‌ی پیشرفته

که همه میشن چاق

چون می‌خورن

سیرا از نو

نمی‌خورن، می‌بلعن

میشن یه آدم بی مصرف

حرکتی هم نمی‌کنه

که بشه بیمه‌ش کرد

وقتی ملاک تو آمپول

به جا دارو

هوا میره

قوانینه، صلاح دیدِ

روئس‌هاس

قرار نیس

که بدونیم ما

چاق‌تر شو

نباشه واسه یه سلول

هیچ جا

بالا خونه‌ت که سوله

ورزش هم کارساز نیست

منتظری همه‌ش

انگار آژانسی

عمل کن که

اگه دلت ترک خورد

بدونی که کیا اصلن و

کیا می‌زنن

مثل مگس، دور

صنعتی سازمانی

ساختن شهر آرمانی

چه جوری ربطش میدی بهم

خودت قفلی و

می‌گردی دنبال کلید در؟

می‌پرسی، تهش

خوشه یا تلخ؟

بسته به سلیقه‌س

اوّلی خود حقیقت

دوّمی واسه ندیدن

فویل دودی

ارزون‌ترین وعده تو شهر

چلو موشک

یه غذای شاهانه

که طول می‌کشه

که آماده شه

دمِ در، غدقن کردن

ایستادن رو

رادیو رو موجا تنظیمه

ما رو ایستگاه نکن

چون جز برفک

چیزی نمیشه عاید

می‌خوای واسه همدلی

شی پایه؟

پس یه سر و

گوشی بده آب

فولاد با کروات

می‌کنه حکمِ قتل سازنده‌شو

صادر

نشو ساده

انباری واسه

گاییدن آهنای کهنه

یه جورایی جنده پولی

شهرزادی دیدی

که پیِ قصه بودی؟

همه‌ش واقعیه

ته پیشرفت اینه

سکّوهای نفتیه

که واسه سلاح‌ها

حفر میشه

می‌ترسی بچه‌ت

سیم‌پیچی‌ش خراب شه

نشناستت

تعمیر بخواد

بدیش نمایندگی

قول میدم

می‌شیم در آینده این

دیگه جایی نیست

که پناهنده شی

صنعتی سازمانی

ساختن شهر آرمانی

چه جوری ربطش میدی بهم

خودت قفلی و

می‌گردی دنبال کلید در؟